"İsteyip istemediğimi doğru dürüst bilmediğim fakat neticesi aleyhime çıkarsa istemediğimi iddia ettiğim bu nevi söz ve fiillerimin daimi bir mesulünü bulmuştum: Buna içimdeki şeytan diyordum müdafaasını üzerime almaktan korktuğum bütün hareketlerimi ona yüklüyor ve kendi suratıma tüküreceğim yerde haksızlığa tesadüfün cilvesine uğramış bir mazlum gibi nefsimi şefkat ve ihtimama layık görüyordum.; Halbuki ne şeytanı azizim ne şeytanı? Bu bizim gururumuzun salaklığımızın uydurması.; İçimizdeki şeytan pek de kurnazca olmayan bir kaçamak yolu.; İçimizdeki şeytan yok.; İçimizdeki aciz var.; Tembellik var.; İradesizlik bilgisizlik ve bunların hepsinden daha korkunç bir şey: hakikatleri görmekten kaçmak itiyadı var.; " Bu romanında toplumsal gündemin kişilikler üzerindeki baskısını ve güçsüz insanın "kapana kısılmışlığını" gösteriyor Sabahattin Ali.; Aydın geçinenlerin karanlığına "insanın içindeki şeytan"a keskin bir bakış.