İnsan Ne ile Yaşar - Lev Nikolayeviç Tolstoy

“Erken gelmiş bir bahar günü, ormanda yalnızdım, ormanın seslerini dinliyordum. ; Son üç yıldır süregelen çırpınmalarımı, Tanrı’yı arayışımı, sürekli bir biçimde sevinçten umutsuzluğa sıçrayışlarımı düşünüyordum... ; Birden, ancak Tanrı’ya inandığım sıralarda yaşadığımı anladım. ; Sırf onu düşünmekle bile, yaşamın sevinçli dalgaları kabarıyordu benliğimde. ; Çevrede her şey canlanıyor, her şey bir anlam kazanıyordu. ; Ama Tanrı’ya inanmamaya başladım mı yaşam duruveriyordu.” ?Tanıtım Metni;